Vergi

Almanya’da gelir vergisi bireylerin ve ortaklıkların gelirleri üzerinden, kurumlar vergisi ise şirketler gibi tüzel kişilerin gelirleri üzerinden alınmaktadır. Gelir vergisi ve kurumlar vergisi beyannameleri, vergi yılının bitimini takip eden 31 Mayıs tarihine kadar verilmelidir, ancak özellikle vergi mükellefine bir vergi danışmanı tarafından danışmanlık yapılıyorsa, uzatmalar nadir değildir.

Almanya yedi gelir kategorisi üzerinden vergi almaktadır:

• Ticari gelir
• Serbest meslekten elde edilen gelir
• Tarım ve ormancılıktan elde edilen gelir
• İstihdamdan elde edilen gelir
• Sermaye yatırımlarından elde edilen gelir
• Kira ve leasing gelirleri
• Diğer gelirler

Gayrimenkulden elde edilen gelirin türünü belirlemek amacıyla, Alman vergi hukuku, ticari bir varlık oluşturan gayrimenkul ile özel bir varlık olarak tutulan gayrimenkul arasında ayrım yapmaktadır. Gayrimenkul, farklı şekilde vergilendirilebilecek parçalara da bölünebilir. Eğer gayrimenkul ticari varlıkların bir parçasını oluşturuyorsa, cari karların yanı sıra herhangi bir sermaye kazancı da vergiye tabidir. Öte yandan, söz konusu gayrimenkule ilişkin harcamalar her zaman indirilebilir işletme giderleri olarak değerlendirilir.

Şirketler (limited şirketler ve anonim şirketler) tarafından elde edilen tüm gelirler ticari gelir olarak değerlendirilir. Bu şirketler yalnızca ticari varlıklara sahiptir.

Ticari varlıklar için amortisman oranı genellikle %3’tür. Diğer varlıklar için bu oran %2 veya yeni binalar söz konusu olduğunda dokuz yıl için %4 ve amortismana tabi sürenin geri kalanı için daha düşük oranlardır.

Özel bir varlık olarak gayrimenkulden elde edilen gelir, kira ve leasing gelirini oluşturmaktadır. Ticari bir varlık olarak elde tutulan gayrimenkuldeki temel fark, gayrimenkulün değerindeki değişimin değil, yalnızca cari gelirin vergiye tabi olmasıdır. Kaynağın kendisi değil, yalnızca gelir kaynağının kârı vergiye tabidir. ‘Diğer gelirler’, gayrimenkulün on yıldan daha kısa bir süre elde tutulması halinde vergilendirilebilir olan özel sermaye kazançlarını içerir.

VERGİ YÜKÜMLÜLÜĞÜ

Alman vergi hukuku, mukim olan ve olmayan bireyler arasında ayrım yapar. Bir bireyin ikametgahı veya mutat meskeni Almanya’da ise o birey mukimdir; vatandaşlığı bu bağlamda önemsizdir. Bir şirket, yönetim veya yasal merkezi Almanya’da bulunuyorsa mukimdir. Yerleşik olmayan bir kişi “sınırlı vergi yükümlülüğüne” tabidir; başka bir deyişle, yalnızca Almanya’da elde edilen gelir üzerinden vergiye tabidir (örneğin, Almanya’da bulunan gayrimenkullerden elde edilen gelir).

Bununla birlikte, yerleşik olmayan yatırımcıların ikamet ettikleri ülkede Alman gelir ve kazançlarını beyan etmeleri gerekebilir. Bu gelirin çifte vergilendirilmesini önlemek için Almanya diğer ülkelerle bir dizi çifte vergilendirme anlaşması imzalamıştır.

VERGİ ORANI VE İNDİRİM KREDİSİ

Kişisel gelir vergisinin 1 Ocak 2005 tarihinden itibaren geçerli olan artan oranlı oranları, tüm gelir türleri için %15 ila %42 arasında değişmektedir. Ancak, AB mukimi olmayan bireylerin gelirleri için genel olarak %25’lik bir asgari vergi oranı uygulanmaktadır. 1 Ocak 2008’den itibaren kurumlar vergisi oranı %25’ten %15’e indirilecektir. Buna ek olarak, gelir ve kurumlar vergisi yükümlülüğü üzerinde %5.5 oranında bir dayanışma ek vergisi bulunmaktadır.

TEMETTÜ GELİRİ

Hissedar yardım sistemi (yarım gelir yöntemi) kapsamında, bireyler tarafından alınan temettülerin yalnızca yarısı vergiye tabidir. Etkili bir şekilde, mukim bir şirkete dağıtılan temettülerin yalnızca %5’i kurumlar vergisine tabidir.

Almanya’da bir işletmeye sahip olan bir kişi, yerleşik bireyler ve şirketlerin yanı sıra Almanya’da kalıcı bir kuruluş aracılığıyla iş yapan yerleşik olmayanlar için geçerli olan yerel işletme vergisine (Gewerbesteuer) tabidir. Yerel işletme vergisi temel olarak belirli ayarlamalarla ticari gelir üzerinden alınır.

Almanya’da daimi bir işyeri olmayan yerleşik olmayan bir kişi genellikle kira geliri veya gayrimenkulden elde edilen diğer gelirleri elde eder. Bununla birlikte, kişinin ‘gayrimenkul ticareti’ yaptığı kabul edilirse, bu durumda gayrimenkulden elde edilen gelir ticari gelir olarak kabul edilir.

Yerel işletme vergisinin temel oranı %5’tir ve işletmenin bulunduğu belediyeye bağlı olarak %300 ila %515 ile çarpılır. Yerel işletme vergisi, kendi amaçları için olduğu kadar gelir vergisi ve kurumlar vergisi amaçları için de indirilebilir bir giderdir; dolayısıyla efektif oran azalır.

Alman gayrimenkullerinin devri, gayrimenkul devir vergisine (Grunderwerbsteuer) tabidir. 1 Ocak 2014 tarihinden itibaren Berlin’de satın alınan gayrimenkuller %6,0 oranında devir vergisine tabi olacaktır.

Vergi genel olarak her türlü gayrimenkul devri, satışı veya takası yükümlülüğüne uygulanmaktadır. Hem satıcı hem de alıcı devir vergisinden sorumludur, ancak çoğu durumda taraflar verginin tamamının satın alan tarafından ödeneceği konusunda anlaşırlar. Vergiye tabi matrah, gayrimenkulün devir değeridir (örneğin satın alma fiyatı). Vergi makamları, piyasa değerinin altında olması halinde fiyatı yukarı doğru düzeltmeyebilir.

Devir bir birleşmeden kaynaklanıyorsa veya hisseler tek bir malike devrediliyorsa, vergi ‘Grundbesitzwert’ veya kazanç potansiyeli olarak hesaplanan değere dayanır, bu da adil piyasa değerinin yaklaşık %50 ila %60’ıdır.

Gayrimenkuller, yıllık olarak alınan yerel emlak vergisine (Grundsteuer) tabidir. Bu vergi, gelir ve kurumlar vergisi amaçları doğrultusunda gayrimenkulden elde edilen net vergilendirilebilir gelirin hesaplanmasında düşülebilir. Vergiye tabi matrah, genellikle adil piyasa değerinin yaklaşık %10 ila %20’si olan ‘takdir edilen değer’dir (Einheitswerf). Emlak vergisinin temel oranı %0,35’tir, ancak belirli gayrimenkul türleri için farklı oranlar (%0,26 ila %0,60) uygulanır. Vergi oranı belediye katsayısı ile çarpılmaktadır (%300 ila %600).

Veraset ve intikal vergileri (Erbschaft- ve Schenkungsteuer), varlıkların ölüm üzerine devredilmesi ve yaşam süresince hediye edilmesi için geçerlidir. Her ikisi de aynı şekilde ve aynı oranlarda vergilendirilir. Gayrimenkuller için vergilendirilebilir matrah, adil piyasa değerinin %50 ila %60’ı olan ‘kira bazlı takdir edilen değer’dir (Grundbesitzwert). Vergilendirilebilir varlıklara ilişkin borçlanmalar tamamen indirilebilir.

Vergi oranları artan oranlıdır ve mirasın büyüklüğüne ve lehtarın bağışçı ile olan ilişkisine bağlı olarak %7 ile %50 arasında değişmektedir. Her ikisi arasındaki ilişki ne kadar yakınsa, vergi o kadar düşük ve ödenek o kadar büyük olur. Ödenek genellikle 5,200 ila 307,000EUR arasında değişmektedir (örneğin bir çocuk için 205,000EUR ve bir eş için 307,000EUR).

Verginin on yıllık bir birikim süresi vardır, yani önceki on yıl içinde elde edilen varlıklar dikkate alınır. Ödenek on yıl sonra yeniden canlanmaktadır.

Yerleşik olmayanlar için 1.100 EUR’luk bir ödenek olduğunu lütfen unutmayın

Veraset ve intikal vergisine tabi transferler gayrimenkul devir vergisine tabi değildir.

Yerleşik veya yerleşik olmayan bir kişi, Almanya’da yerleşik bir şirket aracılığıyla Alman mülküne sahipse, şirket tarafından ödenen temettüler genellikle %25 oranında stopaj vergisine (Kapitalertragsteuer) tabidir ve %5,5 dayanışma ek vergisi ile %26,38’e çıkarılır; ancak bu oran vergi anlaşması ile azaltılabilir.

KDV, tüketici harcamaları üzerinden alınan bir vergidir. Gayrimenkul satışı genellikle KDV’den muaftır. Bununla birlikte, Almanya’da bulunan gayrimenkullerle ilgili hizmetlerin tedariki genellikle KDV’ye tabidir ve Almanya’da muhasebeleştirilir. Almanya’da standart KDV oranı şu anda %19’dur.